Z dnia na dzień,

Po prostu jakoś tak,

Wykoślawił nam się świat;

Niby jest jak jest,

Lecz nam razem jakoś obco, jakoś źle.

Biegnie czas

Jak gdyby przeciw nam,

Bez uśmiechu i bez szans.

Co się z nami stało,

Że nadziei mamy wciąż tak mało?

Więcej słońca –

– Za wiele było chmur!

Może wreszcie tu

Coś się jednak zmieni,

Coś się jednak zdarzy?

Więcej słońca –

– Już dosyć było burz!

Teraz nam się marzy

Najprawdziwszy cud!

Niby nic,

A rano zrywasz się

I na wszystko mówisz „nie!”.

Nic już nie wiem,

Nie rozumiem nawet sama siebie!

Czegoś żal

I czegoś ciągle brak,

Każdy dzień ma gorzki smak.

Nad głowami

Znowu niebo pełne deszczu mamy.

Więcej słońca –

– Za wiele było chmur!

Może wreszcie tu

Coś się jednak zmieni,

Coś się jednak zdarzy?

Więcej słońca –

– Już dosyć było burz!

Teraz nam się marzy

Najprawdziwszy cud!

W słońcu będzie inaczej,

W słońcu wszystko zmieni się –

– W słońcu, to będzie nasz dzień!

W słońcu, w słońcu zobaczysz!

W słońcu nam nie będzie źle,

W słońcu to będzie nasz dzień!

Więcej słońca –

– Za wiele było chmur!

Może wreszcie tu

Coś się jednak zmieni,

Coś się jednak zdarzy?

Więcej słońca –

– Już dosyć było burz!

Teraz nam się marzy

Najprawdziwszy cud!^[1]