Recytacja do wstępu:

Skończył się już czas Chrystusa działania,

przepełniony nauką, cudami,

w którym ludzie patrzący na Niego,

wzbogaceni Bożymi znakami,

napełnieni radością nadziei,

z woli Pana zastępów,

otrzymali dar dla swej duszy,

na który długo, długo czekali...

Koniec recytacji

Wybrał Jezus Piotra i Jana,

by wieczerzę przygotowali.

Miejscem dla ich wspólnego spotkania

była sala Wieczernikiem zwana.

Usiadł Jezus przy stole z uczniami,

i przemówił do nich wzruszony:

„Przez jednego spośród dwunastu,

jeszcze dzisiaj, będę zdradzony”.

Zasmuceni tym oświadczeniem,

zapytywał każdy wprost Mistrza

– Czy to ja miałbym być Twoim zdrajcą,

czy to ja miałbym Ciebie opuścić.

„Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi,

jak też o Nim jest napisane,

Ale biada temu człekowi,

przez którego będę wydany”.

Kiedy zdrajca opuścił Wieczernik,

Jezus odszedł od stołu zmęczony

i umywał nogi swym uczniom,

czym wywołał wielkie zdziwienie.

A na koniec tego spotkania

podał wszystkim chleb połamany

I powiedział, że od tej chwili

będzie pod tą postacią znany.

Jakby nie dość już było miłości

okazanej tego wieczora,

Podniósł kielich napełniony winem

i oświadczył im uroczyście:

„Bierzcie, pijcie od dzisiaj wszyscy,

Żyć będziecie z pewnością na wieki,

Bo to jest moja Krew Przymierza,

za wszystkich grzeszników przelana”.

Recytacja

Jeśli ten dar zachowacie,

który wam ludziom daję,

wtedy wprowadzę was wszystkich,

wszystkich, w świat nazywany rajem.^[1]