Wieczorem...

Wieczorem w parku,

Wieczorem

Coś zaczyna się dziać...

Latarnie się zapalają

I nie gasną aż do rana,

Alejkami spaceruje

Fantastyczna, krwawa dama,

Postukując obcasami

Przemykają dusigrosze,

Sanitariusz w białym kitlu

Ciągnie obumarłe nosze.

Wieczorem...

Wieczorem w polu,

Wieczorem

Coś zaczyna się dziać...

Z nabrzmiałymi sutannami

Księża biegają z kosami,

Pośród zboża zakonnice

Nawracają rozpustnice,

A na łące niedaleko

Nagi chłopiec pije mleko;

W księżycowym, jasnym blasku

Widać to jak na obrazku.

Wieczorem...

Wieczorem w lesie,

Wieczorem

Coś zaczyna się dziać...

Urzędnicy w kołnierzykach,

Z krawatami i teczkami

Wymieniają pozdrowienia

Skinieniami, ukłonami;

Grubi fabrykanci sukna

Chodzą sobie z cygarami,

A ich piękne młode żony

Otulają się futrami.

Wieczorem...

Wieczorem w mieście,

Wieczorem

Coś zaczyna się dziać...

Niebezpieczni i szaleni

Tańczą przy ogniu uczeni,

W knajpach pełni nienawiści

Siedzą rewolucjoniści,

A na progach domów matki

Wyprawiają do szkół dziatki,

Gdzie witają je złowrodzy,

Nienawistni pedagodzy.

Takie rzeczy, takie rzeczy dzieją się na świecie...^[2].