Wiem jak to trudno jest zrozumieć,

że wciąż się oddalić nie umiem

na dłużej niż jeden krok choćby oderwać się

wiem, że powinnam cię uwolnić,

lecz choć to szaleństwo bezdomne

to ja wciąż nie umiem bez ciebie zapomnieć się

to takie proste i tak nieuchronne jest

a w jednej chwili możemy pogubić się

przecież nic nie może trwać bez końca

przecież stracę wzrok patrząc pod słońce,

lecz ja wciąż nie umiem inaczej choć bardzo chce

to takie proste i tak nieuchronne jest

a w jednej chwili możemy pogubić się

to takie proste i tak nieuchronne jest

a w jednej chwili możemy pogubić się^[1]