Żal, ech żal,

Że wszystko tak – na wiatr.

Tylko deszcz, ten deszcz wierny jest,

Tylko on i ten zmierzch.

Nic, już nic,

A jednak trzeba coraz dalej iść i żyć,

Choć mój świat gdzieś rozwiał się jak dym,

Choć braknie sił...

Żal, ech żal,

Że wszystko tak – do dna.

Każdy gest w tej grze traci sens

Gubi się w pustym szkle.

Los, mój los,

Któremu wiarę w siebie zabrał ktoś (wiesz kto...),

Każe mi wybierać mniejsze zło

I wierzyć w noc...

Żal, ech żal,

Że wszystko tak – od lat.

Chociaż dzień za dniem, jak zły sen,

Mija gdzieś obok mnie.

Sam, wciąż sam,

Jak obraz, który nagle wypadł z ram, tak trwam.

Jeszcze trwam, choć w pył rozbity dzban –

– Sam, znowu sam...^[1]