Witaj Anglio, matko śmiałych

Sprawiedliwa i łaskawa!

Tobie skarby lądów stałych

Mórz wzburzonych Tobie sława!

Ty narody prawem ćwiczysz

Słońce lśni na twe żądanie

Tobie hołdy wysp dziewiczych

I nad światem panowanie

Witaj chwało, córko trudów

Zadośćuczynienie znojom!

Opromieniaj imię ludu

Co banderę dzierży twoją!

Witaj Anglio, matko śmiałych

Sprawiedliwa i łaskawa!

Lordzie Dawidzie, po długiej podróży

Którą dziś - z boską pomocą - zamykasz

Witaj w królestwie, któremu tak służysz

W roli zwycięzcy i orędownika

Dzięki za strojne słowa powitania

Których niegodnym słuchać w takim stroju

Ten kaftan sztywny solą oceanów

Gardło nawykłe do rozkazów w boju

Pozwól mi zatem, Lordzie Szambelanie

Nim sens twej mowy zapragnę ocenić

Przestroić gardło i zmienić ubranie

Bym znów nauczył się chodzić po ziemi

Witaj Anglio, matko śmiałych

Sprawiedliwa i łaskawa!

Tobie skarby lądów stałych

Mórz wzburzonych Tobie sława!

Ty narody prawem ćwiczysz

Słońce lśni na twe żądanie

Tobie hołdy wysp dziewiczych

I nad światem panowanie^[1]