Zobacz, jak niewiele i jak wiele było

Przezroczysta noc… jak cień,

złotych nitek drżenie.

Wtedy jeszcze wszystko,

co nam się przyśniło

mogło budzić się… jak dzień

i było spełnieniem.

Wołaj mnie tamtym głosem,

wołaj mnie.

Życie,

nie baw się moim losem,

nie baw się.

Życie,

daj nam czas i nie drwij

i nie kpij z nas – Życie,

usłysz nas, bo masz nas tylko

jeden raz.

Tyle się pragnęło,

Tyle się traciło

Własną trasą dzień… po dniu

Jak łupina płynął.

Aż w końcu to wszystko,

Wszystko – jednym było.

I zabrakło ust… i słów

Oniemiałych chwilą.

Wołaj mnie tamtym głosem,

wołaj mnie.

Życie,

nie baw się moim losem,

nie baw się.

Życie,

daj nam czas i nie drwij

i nie kpij z nas – Życie,

usłysz nas, bo masz nas tylko

jeden raz.

To nie tak wiele – ale najwięcej,

To nie tak łatwo – jak chciało serce,

To nie tak mocno – ale najmocniej,

To nie tak prosto – ale najprościej.

Okruchy postu po karnawale,

Kwiat, który ostygł, to wszystko ale

Nie takie ładne, a najpiękniejsze,

Nie takie święte – ale najświętsze

To tylko życie. To życie, aż…^[1]