Jeszcze nie ma mnie

Chociaż w sobie mieszkam

Błąkam się po ścieżkach

Jak cień

W myślach gdzieś

Tyle krętych dróg

Plącze mi się w głowie

Z drugiej strony powiek

Bez tchu

Dosyć już

Ref.

Wracam do siebie, żeby znowu być

Można znów pisać i otwieram drzwi

Jeszcze patrzę tak

Jakby zmysły były

Z dźwiękoszczelnej szyby

Na świat

Patrzę tak

Zbieram siebie w garść

Trzeba mieć nadzieję

Nią się w całość skleję

Tak jak

Zbity dzban

Ref.

Nie da się tak żyć

Żeby zawsze być

Reklamą szczęścia

Bo uśmiech w gardle stanie ci

Jeśli nie bywa źle

Nie dowiesz się

Że może być lepiej

Dziś podnoszę wzrok

Za długo był przy ziemi

Dość pochmurnych jesieni

Już czas, mój czas

Nie miej mi za złe

Gdy się w myślach gubię

Tak jak wszyscy ludzie

Czasem poddaje się

Ref.^[1]