O świcie jak kot

Wybiegamy na ulice,

A tutaj już gwar

I zwyczajnie tętni życie.

Tyle marzeń i szans

Codziennie mija w tłumie,

Który woli być sam

I innych nie rozumieć.

Więc może by tak

Wszystko zacząć od nowa

I choćby od dziś

Czasu ludziom nie żałować

Po co włóczyć się wciąż

Po świecie swoją drogą,

Przecież łatwiej jest żyć,

Gdy masz przyjaciół obok!

Wszystkim serca trzeba,

Jak nadziei i jak chleba!

Wszystkim serca trzeba,

Jak nadziei i jak chleba!

Nie jeden by chciał

Świat zmienić w dom bez klamek,

Lecz po co to nam,

Kiedy wszędzie wokół zamęt?

Bądźmy ludźmi choć raz,

Nie patrzmy wciąż do lustra,

Zanim po nas w tej mgle

Zostanie tylko pustka!

Wszystkim serca trzeba...^[1]