Obraz świata widziany przez parę oczu

Jest dokładnie taki sam jak widziany przez ślepca

Bo jak wytłumaczyć to co się dzieje wokół?

Wtulam się w zimną poduszkę

I marzę o ciepłym poranku

Który przyniesie twój pocałunek

I rzeczywistość, która nie będzie iluzją

Wydłub mi oczy

Bym nie widział już ludzkiej krzywdy

Obetnij mi język

By zamilkło moje poczucie winy

Uczyń mnie głuchym

Na niesprawiedliwość, na nieme krzyki

Połam mi ręce

Bym nie podniósł już pięści w słusznej sprawie.

Nie wiem dokąd prowadzi ulica

Ale wiem dokąd prowadzi obojętność

Nie wiem jaka muzyka jest prawdziwa

Ale znam prawdę o ignorancji

Nie wiem czy moje życie jest wartościowe

Ale znam wartościowych ludzi

Wiem czym jest wolność

Zawiąż mi oczy

Bym nie widział już ludzkiej krzywdy

Zaknebluj mi usta

By zamilkło moje poczucie winy

Zatkaj mi uszy

Bym nie słyszał już niemych krzyków

Połam mi ręce

Bym nie podniósł już pięści w słusznej sprawie.

Poza sensem życia,

W ludzkiej niepamięci

W plugawym zapomnieniu,

Na skraju zwątpienia,

W każdym miejscu,

W każdym czasie

Wiesz, że jesteś

Wiesz, że żyjesz

W takich chwilach.^[1]