Do drzwi zapukał ktoś,

Bez słowa wszedł za próg,

Zdjął płaszcz, do ucha szepnął coś

I smutek swój zostawił tu.

To był mój wierny cień,

Zgubione drugie „ja”

Z innego dnia –

– Kapryśne „ja”, uparte „ja”

Z innego dnia.

Dzień, jak co dzień,

Za oknem balladę gra,

W wesołym zgiełku aut.

Dzień, krzykliwy

Włóczęga z paletą barw.

Choć to tylko

Łupina na fali dat,

Lecz w oczach uśmiech ma –

– Dzień, jak co dzień,

Choć dzisiaj nie dla mnie trwa.

Kto wie jak wiele szans

Dziś przemknie obok mnie.

To tak, jak gdyby czas

Z otwartych rąk uleciał gdzieś...

Gdy mnie odwiedził cień,

Zgubione drugie „ja”

Z innego dnia –

– Kapryśne „ja”, uparte „ja”

Z innego dnia.

Dzień, jak co dzień...^[1]