Miłości się uczę

jak pierwszych kroków

bo ona jest wieczna

i niesie nam spokój

Z miłością się budzę

zawsze w stronę światła

a ona wciąż cierpliwa

choć nigdy nie jest łatwa

Z miłością się zmawiam

nie ja pierwszy

bo miłość choć krucha

jednak zwycięży

Z miłością się zmawiam

jak pszczoła z miodem

i niosę bukiet wierszy

ja mały śmieszny człowiek

Z miłością się zmawiam

przeciw śmierci

na ten czas życia

czas kaleki

Krwią z serdecznego palca

list piszę przeciw śmierci

i zawieram życiowy mój

pakt o nieagresji

Z miłością się zmawiam

na złe i dobre

i choć wkoło śmierć

inaczej nie mogłem

Z miłością się zmawiam

wciąż przeciw śmierci

ja mały śmieszny człowiek

z bukietem polnych wierszy^[1]