Nie mogę ci dać

Od siebie nic,

Nie potrafię już się zdobyć nawet na łzy,

Na głupie łzy!

Nie mogę ci dać

Od siebie nic –

– Już nic...

Tak daleko nam do siebie już,

Tyle między nami słów!

Tak daleko nam do siebie już,

Choć nic się nie zmieniło tu!

Nie umiem już tak

Na oślep biec

I nadzieję mieć, że uśmiech jeszcze w nas jest,

Jak dawniej jest.

Nie umiem tak

Bez celu biec

I biec...

Tak daleko nam do siebie już...

Pogubił nas

W pośpiechu czas,

W przemijaniu zwykłych dni,

Za które w zamian nie chciał dać nam nic –

Zupełnie nic za wszystkie nasze dni!^[1]