Wóz, który czeka już czarny jest

Z podłogi zmyli kurz, czarną krew

A ty leżysz sobie jak ścięta róża

Bledsza od poduszki, na której śpisz

Słyszę jak z ust do ust krąży szept

Ktoś do pokoju wniósł czarny bez

Czuję jak drętwieją koniuszki palców,

Które właśnie dziś mogły pieścić mnie

Ci, którzy mają dość - idą spać

Nie każdy prawo ma rano wstać

Z całkiem niewinnych chmur spada deszcz

Harley'i długi sznur - chrom i czerń

Przeciąg nagle zadarł twoją sukienkę

Biała skóra ud podnieciła mnie

Co trzeba zrobić, by zabić strach?

Ta chwila czasem za długo trwa

Ci, którzy mają dość – idą spać

Nie każdy prawo ma rano wstać^[1]