Zaczynać grę! Zaczynać grę!

Na przedstawienie najwyższa pora

Z nory – poczwaro – wyjdź! Pokaż się!

Chcemy ujrzeć potwora!

Chcemy się bać! Chcemy się bać!

Chcemy potwora! Niech nas zatrwoży!

Przychodź, potworze! Daj, co masz dać!

Chodź tu! Chodź tu, potworze!

Dostojni teatru mego klienci!

Nie tłoczcie się tak, mili moi

Bo żaden z was nie wytrze z pamięci

Widoku, którego się boi

Chcemy się bać! Chcemy się bać!

Pragniemy dreszczy! Niech nas zatrwoży!

Zdejmij ten kaptur! Graj, co masz grać!

Chodź tu! Chodź tu, potworze!

Chcemy się śmiać! Chcemy się śmiać!

Po tośmy przyszli, płacimy za to!

Zdejmij ten kaptur! Graj, co masz grać!

Śmiej się! Śmiej się, pokrako!

Nim przedstawienie zacznie się

Zapłata się należy

Nikt nie oszuka tutaj mnie

I w kieszeń nie uderzy

Do pensa – pens, do grosza – grosz

Żebracze to miedziaki...

A przecież zbierze się z nich trzos

I to nie byle jaki

Nic tylko płać! Nic tylko płać!

Jemu za wszystko trzeba płacić!

Ostatni grosz swój, biedaku, strać

By się karczmarz wzbogacił!

Od bębnów, beczek, łoju świec

Do baraniego mięsa;

Od dachu i siedzących miejsc –

Nieliche są ekspensa

Za pieprz, za sól, za flaszek szkło

Podatki albo kratki

Więc jakie - czy pomyśli kto –

Gospodarz ma wydatki?

My chcemy śnić! My chcemy śnić!

Po tośmy przyszli, płacimy za to!

Zdejmij ten kaptur! Graj, co masz grać!

Śmiej się! Śmiej się, pokrako!^[1]