Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg


zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.


Bez przyczynny mój dzień,


bezsensowny mój wiek


i te ślady bezładnych moich kroków po ziemi


Jeśli chcę mogę spać, 
jeśli chcę mogę wstać,


siąść przy oknie z gazetą z zeszłego tygodnia.


Albo iść w senność dnia,


wtedy inny nie ja,


siedząc w oknie zobaczy dalekiego przechodnia.


Czy to dobrze, czy źle


tak usypiać we mgle,


szeptać wieści pośnieżne, podzwonne, spóźnione.


Czy to dobrze, czy źle,


snuć się cieniem na tle


kołującej śnieżycy i epoki przyćmionej.


Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg


zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.^[1]