Na tęsknotę nie ma rady

Gdy niezmiennie w oczach ktoś ma łzy

Gdy bezsennie marzy ktoś, jak ty

I daremnie łudzi się

Na tęsknotę nie ma rady

Bo już taka właśnie jest jej moc

Że przy tobie krąży dzień i noc

I ze snu obudzi cię

Zakochana dziewczyno

Niepotrzebnie łzy płyną

Nie pomogą twe łzy

Nie powrócą twe sny

Które zwiędły, jak bzy

Niech już tak pozostanie

Jak twój los właśnie chciał

Choć ci zabrał kochanie

I tęsknotę ci dał

Świt

Każdy smutkiem się zaczyna

Dzień

Każdy jego przypomina

Noc

Każda jej godzina

Smutne są

A, gdy ktoś inny zjawi się

I do serca przyjmie cię

Wtedy cichnie tęsknota

Uśnie w sercu na dnie^[1]