nie widać nic

nie słychać nic

nie wraca nikt

z krainy gdzie zachodzi słońce

czy kopać dół

czy żegnać się

czy koniec to czy też początek

czyja dłoń

czyja pieśń

czyja myśl

czyja krew

a czyje oczy

mija dzień

mija noc

mija dzień

mija rok

jak drzewo pod lasem ścięte

błyskawicą

też chciałbym się targować z moim czasem

zanim mnie w tartaku

na zapałki potną i policzą

zaufaj mi przez jedną chwilę

i nie sądź, że wiesz lepiej

tego co moim oczom miłe

nie można kupić w żadnym sklepie

nocą gdy chłód do serca wchodzi

jak kuna do kurnika

ty nie pal światła, nie grzej wody

i o nic wtedy mnie nie pytaj

byłem jak strumień gdzieś pod lasem

z którego sarna pije

zatruli źródło żółci kwasem

i teraz rynsztok we mnie płynie

to kraj, gdzie pamięć długo płonie

jak zaduszkowe świece

gdzie co ma latać w ziemi tonie

bo takie ciężkie jest powietrze

tu miłość wielką jest zagadką

ból walczy z pożądaniem

czy ma być siostrą, czy kochanką

czy do konsumpcji szybkim daniem

to kraj bez końca, bez początku

jak rozdział z ksiąg wyrwany

tutaj historii tyle wątków

i finał taki pogmatwany

nie widać nic

nie słychać nic

nie wraca nikt

z krainy gdzie zachodzi słońce

czy nakryć stół

czy kopać dół

czy żegnać się

czy koniec to czy też początek

czyja dłoń

czyja pieśń

czyja myśl

czyja krew

a czyje oczy

mija dzień

mija noc

mija dzień

mija rok

co nas zaskoczy^[2]