Dotąd w sercach naszych była wiosna,

Pogodna, jasna i tak radosna

Lecz nadeszła nagle smutna jesień

Wzniosłych uniesień przeminął czas.

Uczucia zwiędły i nic ich nie wskrzesi

Gdy znicz miłości w twem sercu już zgasł.

Dziś w prawdę słów twych już nie wierzę

I choć tana cię zabierze,

Wiedz, że kochać można szczerze tylko raz.

Zapłaczesz rzewnemi łzami gdy przekwitną szczęścia dni.

Tęsknota osnuje duszę twą.

Zapłaczesz gdy już przeminą twej miłości złudne sny.

Gorzko zapłaczesz w godzinę smutną i złą.

Zapłaczesz

W tę noc bezsenną gdy tak sercu będzie żal.

Przeszłości co uleciała w dal

Zapłaczesz w myśl, że dawna miłość już nie wróci, nie,

Zapłaczesz gdy kiedyś wspomnisz mnie.

Mówisz, że tak dłużej być nie może

Rozstać się później nam będzie gorzej,

Że jesteśmy jeszcze tacy młodzi

Więc inna miłość w nas zrodzi się.

Choć mi się trudno z tem będzie pogodzić

Lecz nie ma rady gdy los już tak chce.

Więc pocóż dręczyć się wzajemnie,

Pocóż zdradzać potajemnie

Idź, lecz wiedz że ci beze mnie będzie źle.

Zapłaczesz rzewnemi łzami gdy przekwitną szczęścia dni.

Tęsknota osnuje duszę twą.

Zapłaczesz gdy już przeminą twej miłości złudne sny.

Gorzko zapłaczesz w godzinę smutną i złą.

Zapłaczesz

W tę noc bezsenną gdy tak sercu będzie żal.

Przeszłości co uleciała w dal

Zapłaczesz w myśl, że dawna miłość już nie wróci, nie,

Zapłaczesz gdy kiedyś wspomnisz mnie.^[1]