Za oknem już wstaje brzask

A Ty jeszcze śpisz i śnisz, może o mnie

Kto wie

Tak chciałabym chociaż raz

Jak nikt zgasić świt

By żyć jak najdłużej w Twym śnie

Więc, zaproś mnie do swych snów

Choć wstaje dzień, mija noc

Już brzask

Raz zaproś mnie do swych snów

Tam, gdzie nikogo nie będzie prócz nas

Za oknem już wstaje brzask

A Ty jeszcze śpij

I snem otul siebie i mnie

A może ja chociaż raz

Jak nikt zgaszę świt

By żyć jak najdłużej w Twym śnie

Więc zaproś mnie do swych snów

Choć wstaje dzień, mija noc

Już brzask

Raz zaproś mnie do swych snów

Tam, gdzie nikogo nie będzie prócz nas

Chcę być w Twym śnie

Chociaż świt, choć już wstaje brzask

Chcę żyć jak najdłużej w Twym śnie

Więc do swych snów zaproś mnie

Zaproś mnie...^[1]