Zastawiłam mocne sieci,

Ktoś w nie musi wpaść,

Nie myślałam, że mnie na to

Jeszcze stać.

Jeszcze sam

Nie wiesz o tym, że

Na drodze spotkasz mnie

I w tę sieć złapiesz się!

Ty z tej matni się nie wyrwiesz,

Więc się lepiej strzeż,

Choć na pozór twoje serce

Twarde jest.

Łudzisz się,

Że masz dość sił,

By sobie ze mnie kpić –

– Uwierz mi, każdy lecz, lecz nie ty!

Jak się bawić, to się bawić,

Ja się na tym znam!

Wielka miłość, jak nienawiść,

Twarzy wiele ma!

Może zdradzić, może zbawić,

Albo tak, jak ja –

– W głos się śmiać,

Z życia śmiać!

Lepiej odejdź, lepiej zawróć,

Póki na to czas;

Ludzie mówią, że ostatnią

Szansę masz.

Lada dzień

Wpadne na twój ślad

I skończy się ta gra,

W której sam

Rolę grasz.

A gdy mocno cię omotam,

Nie wypuszczę już

I na krok cię nie odstąpię

Chłopcze mój!

Chcesz czy nie,

Tak musi być

I już nie zmienisz nic –

– Uwierz mi, każdy lecz, lecz nie ty!^[1]