Żeby móc, trzeba chcieć,

A na pozór trudna rzecz

Wyda się prosta, jak

Sztubacki wiersz.

Nigdy więc nie mów pas,

Na to zawsze będzie czas

Póki co, zrujnuj się

Na gest choć raz!

Mówił ktoś

Kiedyś nam:

Kuszę los,

Kiedy gram,

Ale cóż, kiedyś musi

Skończyć się zły traf!

Równy gość, a pecha miał,

Lecz na przekór aż do końca grał

I proszę: dziś forsy ma, że ach!

Żeby móc, trzeba chcieć...

Jeśli chcesz

Z sensem żyć,

Spróbuj też,

Choćby dziś

Postaw więc cel przed sobą,

Właśnie tak, jak my.

Szczęście masz, to uda się,

Lecz gdy chybisz, trudno, będzie źle

W tym właśnie tkwi cały sens tej gry!

Żeby móc, trzeba chcieć...^[1]