Gdy jesień już oszroni bielą pola

ostatni liść pofrunie z wiatrem w dal

to wiesz, że czas ostatni zrobić klar

Żeglarski wór

wypychasz wspomnieniami

przeżytych chwil

skąpane w słońcu dni szalone

Przygody złe

i wachty pod gwiazdami

szeptanie fal

gdy wiatr szanty nam grał

Jesienne dni i smutne pożegnania

rozstania czas lecz przyjaźń dalej trwa

przed nami znów okres wyczekiwania

sam wiesz jak jest, bo każdy z was to zna

Żeglarski wór...

Przechowywać w nim wszystko co

za rufą pozostało

uśpiony świt zachodów słońca czas

Żeglarski wór...^[1]