Walka na ziemi i w niebie

Przeciwko sobie samemu o siebie

I walka o święte cele

O wieczne nadzieje.

Walka o z łóżka wstanie

Kolejny taniec w cyrku zdarzeń

I walka o strzępek marzeń

O wieczne nadzieje.

Jakie tu strony odległej pustki

Senne obszary złej niemocy

I walka o święte cele

O wieczne nadzieje.

Jakie tu echa gniewne

Zwątpienie rozległe i słone wieczory

I walka o strzępek siebie

O wieczne nadzieje i sens.

Wyobraźnia, gdy przymiera głodem

Zaprzestaje prowadzenia wojen

A jak powiedział Wieczny Prezydent:

„W niezmiennej Wojnie pomnażajcie treść”.

Walka o czas utracony

W innej walce o utracony czas

I walka o święte cele

O wieczne nadzieje.

Walka przeciwko wartości przeszłej

O ustanowienie wartości świeższej

I walka o pomnożenie

O wieczne nadzieje.

Jakie tu stany przewlekłej ciszy

A życie przez palce mi płynie w nicość

I walka o strzępek siebie

O wieczne nadzieje.

Jakie tu żale tłustych wspomnień

O wszystkim, czego nie umiałem oswoić

I walka o święte cele

O wieczne nadzieje i sens.

Wyobraźnia, gdy przymiera głodem

Zaprzestaje prowadzenia wojen

A jak powiedział Wieczny Prezydent:

„W niezmiennej Wojnie pomnażajcie treść”.^[1]