Kiedyś chciałeś mi dać ręce pełne lata,

I ten błękit znad łąk i tę zieleń,

Gdy wzrok tonie w sadach.

Kiedyś chciałeś mi dać ręce pełne słońca,

W ciszy szept aż po krzyk

I tę noc aż po świt, aż do końca.

Lecz zgubiłam, zgubiłam to wszystko,

Rozrzuciłam niebacznie po drodze,

Z niepamięci jak z dalekiej podróży,

Dziś do ciebie bez słowa przychodzę.

Kiedyś chciałeś mi dać nieba okruch jasny,

By nad nami i w nas

Szybciej spalił się czas nieprzyjazny.

Kiedyś chciałeś mi dać miejsce w swoich myślach,

Lecz z miłości sprzed lat

Nie pozostał dziś ślad, nawet iskra.

Lecz zgubiłam, zgubiłam to wszystko,

Rozrzuciłam niebacznie po drodze,

Z niepamięci jak z dalekiej podróży,

Dziś do ciebie bez słowa przychodzę.

Bo zgubiłam, zgubiłam to wszystko,

Rozrzuciłam niebacznie po drodze,

Z niepamięci jak z dalekiej podróży,

Dziś do ciebie bez słowa przychodzę.^[1]