Fortece cynizmu

budynki finansjery

indeksy giełdowe

place defilad zaoramy jak pole

wysokie biurowce zasiedlą bezdomni

umarłe idee nie powstaną

System już upadł

w naszej świadomości

nikogo już nie ma na horyzoncie

Znajdźmy odskocznię od tego, co nas przytłacza

schronienie przed tym, co nas niszczy

bo wciąż tkwi w nas nadzieja

zasiane ziarno buntu rośnie w górę wyzwolenia

nasz nienamacalny świat, poza ich ofertą

w naszych umysłach, w naszych marzeniach

poza kontrolą, nie do zniszczenia

Fałszywy obraz życia uważany za normę

bo jest własnością większości

przemierzamy setki mil mózgowych zwojów

w poszukiwaniu naszego własnego miejsca

Omijam ich sklepy z tanim zbawieniem

jestem szczurem, co odmawia udziału w wyścigu

nie odnajdę swego ja w następnym wcieleniu

zrobię to tu i teraz

bo nie mam pewności

że w nowym życiu zrobię to lepiej

Walcz z tymi,

których szlaki krzyżują nasze plany

których celem jest spustoszenie, a cnotą nienawiść

których myśli są plugawe

którzy z hipermarketów zrobili kościoły

a z multikorporacji świątynie duchowej odnowy

którzy zbili nam krzyże z ludzkiej arogancji

i przybili nas gwoździami z pieczątek urzędowych

Wolność, która jednym służy, a drugich zniewala

odłącz się od zdalnego sterowania

Widzę, myślę, słyszę, czuję, krzyczę – bunt!^[1]