Chciałbym nie wracać jeszcze z Piszu,

nim się czerwienią spłoni las.

Zanim na straty nas odpiszą,

radbym zobaczyć dawnych nas.

Chciałbym też ujrzeć mgły na Praniu,

kiedy jak płótno czysty świt.

Ładnego pana z ładną panią,

ładnego czasu ładny mit.

Zielona lipka, czerwony bór,

niebo srebrzyste w palcie z chmur.

Skąd ja to wiem, skąd ja to znam –

chyba z dzieciństwa, z młodości bram.

Chciałbym w Karwicy stać pod pocztą,

do nieobecnej wrzucić list.

Potem do kota puścić oczko,

który na płocie przysiadł dziś.

Potem w jeziora toń zieloną

rzucić dyskretnie jedną z łez.

Bo się pamięta, czyją żoną

ta nasza młodość dzisiaj jest!

Zielona lipka, czerwony bór,

niebo srebrzyste w palcie z chmur.

Skąd ja to wiem, skąd ja to znam –

chyba z dzieciństwa, z młodości bram.^[1]