Przez zielony lasek,

przez zielone pole,

chodzą sobie czasem

zielone patrole.

Zielono się mieni

i drzewo, i potok –

nie poznasz w zieleni,

gdzie zielony otok.

Zielone otoki –

zielone otoki!

Zna je las wysoki

i Bałtyk głęboki,

i Morska Krynica

i górska Szrenica,

i każda granica

zna je też!

Nawet czujny jeleń

kroków nie usłyszy –

wiadomo, że zieleń

jest kolorem ciszy.

Wie narciarz, zgubiony

w zimowej zawiei,

że kolor zielony –

to kolor nadziei...

Zielone otoki –

zielone otoki!

Zna je las wysoki

i Bałtyk głęboki,

i Morska Krynica

i górska Szrenica,

i każda granica

zna je też!

Każdemu, kto kroczy

ścieżką zabronioną –

strach zagląda w oczy

zielono, zielono!

Zieleń nie zawiedzie

i nie zdradzi za nic!

Czuwa wierna zieleń

u zielonych granic!

Zielone otoki –

zielone otoki!

Zna je las wysoki

i Bałtyk głęboki,

i Morska Krynica

i górska Szrenica,

i każda granica

zna je też!