Mgła zielona na Kaliskiej,

a w zielonym tym tumanie

zielenieją rzeczy wszystkie:

katarynki, psy i panie.

Koronkowe szemrzą halki,

pan kraciasty śmiesznie kroczy

i zagląda pod woalki

w szmaragdowe kobiet oczy.

Zielony blask gazowych lamp,

wąziutkich ulic czerń.

I wciąż ten ton z młodości stron,

jak echo i cierń...

Zielony blask, zielony walc i twojej sukni tren.

Ty, dama pik, ja, walet kier,

a walc ten to nasz sen.

Zielony walc, zielony blask,

wąziutkich ulic czerń.

I wciąż ten ton z młodości stron,

jak echo i jak cierń.

Mgła opada na Powiśle,

zielenieją lamp źrenice.

Pozwól, że się znów zamyślę

i że znowu się zachwycę.

Krwią się krztuszą neonową,

mrą ulice dawne, bliskie...

Płaczą cicho, szmaragdowo

latarenki na Kaliskiej.

Zielony blask...