Długa już noc i krótkie dni,

W kominie świerszcz z zimna drży,

A śnieżny grudzień kuli się się do drzwi.

Jesień za mgłą zniknęła gdzieś,

Gdy w skrzydłach wron usnął zmierzch;

Ostatni liść z gałęzi spadł,

A szron osrebrzył świat.

Zimowy ogród pełen róż

Na szkle maluje zima

I w dłoniach mróz paletę trzyma,

A śnieg na gontach chat

Cicho siadł.

Wicher co tchu w gałęzie dmie,

A pośród pól kulig mknie

I słychać jak ze wszystkich stron

Gwiazdkowy dzwoni dzwon.

Zimowy ogród pełen róż

Na szkle maluje zima

I w dłoniach mróz paletę trzyma,

A śnieg na gontach chat

Cicho siadł.^[1]