Wiosna, wiosna już w powietrzu

Człowiek ptak i kwiat ją przeczuł

Ile do niej jeszcze dób

Liczą usta, pąk i dziób

A ja wcale nie w zapale

I z zachwytem się nie palę

Bo im starsza jestem czym

Tym bardziej szkoda zim

Zima trudna, zima brudna, zima nudna, żaden bal

Zima ziębi, zima gnębi, ale zimy, zimy żal

Zima mrozi, zima grozi, nie dowozi, w zaspach tkwi

Ale mimo zmartwień z zimą, żal tej zimy, zimy mi

Mało co mnie bawi w zimie

Ani zamieć, ani wymieć

A w zakresie łyżew, nart

Mi nie dopisuje hart

Kiedy mróz na rtęć napiera

I wypiera niżej zera

Już cholera trzęsie mnie

A przecież myślę że:

Zima trudna, zima brudna, zima nudna, żaden bal

Zima ziębi, zima gnębi, ale zimy, zimy żal

Skąd po zimie moje żale,

Nie szaleję w karnawale

Czemu żegnam w moll nie w dur

Nienajlepszą z roku pór

Może to mnie właśnie smuci

Że ta sama już nie wróci

Że z szelestem zdartych dat

odpłynął życia szmat

Życie trudne, życie żmudne, życie nudne, żaden bal

Życie ziębi, życie gnębi, ale życia, życia żal

Życie mrozi, życie grozi, nie dowozi, w zaspach tkwi

Lecz choć tycia radość z życia, żal jest życia, życia mi

Żal jest życia, życia mi…^[1]