Zalotność jest pachnąca i różowa

a mądrość żółta i sucha.

Wolałabym, by mnie Mickiewicz chciał całować,

niż gdyby chciał mnie słuchać.

Zalotność jest pachnąca i różowa

a mądrość żółta i sucha.

Wolałabym, by mnie Mickiewicz chciał całować,

niż gdyby chciał mnie słuchać.

Jeżeli Serafinowie, Potęgi i Trony

nie patrzą na kobietę męskimi oczyma,

nie warto iść do nieba po gościńcu stromym:

nic tam nie ma.

Niechaj śmierć mi nie będzie niewiastą w całunach,

lecz mężczyzną o bujnych ramionach;

a pęknę w jego ręku jak dzwoniąca struna

roześmiana i rozmarzona.

Życie zaś niech mnie niesie ku złotej Cyterze

na tęsknym, rozkołysanym okręcie:

chcę na pokładzie bezsilnie leżeć

w nie kończącym się święcie...

Zalotność jest pachnąca i różowa,

a mądrość żółta i sucha.

Wolałabym, by mnie Mickiewicz chciał całować,

niż gdyby chciał mnie słuchać.^[1]