Złote słońce po niebie się toczy,

Lecz powoli już kończy się dzień.

Niebo mruży zmęczone już oczy

I horyzont się chowa we mgle.

Jeszcze moment i słońce utonie

Romantycznie i cicho wśród fal.

Zmierzch oznajmi że oto dnia koniec,

A wiatr zerwie się nagły jak żal.

O zachodzie, o zachodzie,

Świat jest inny, nie ten sam!

O zachodzie, o zachodzie

Nostalgiczny spektakl trwa!

O zachodzie, o zachodzie,

Serca biją w nas jak dzwon!

O zachodzie, o zachodzie

Gdzieś ulata wszelkie zło!

Tylko ptaki wirują wysoko,

Jeszcze płyną nie bacząc na zmierzch,

Który z wolna ogarnia widnokrąg

I zwiastuje spokojny nam sen.

Posłuchajmy więc pieśni wieczornej,

I ukryjmy ją w sobie po świt.

Noc marzenia nam ześle spokojne

I spokojne przyniesie nam sny.^[1]