Dom rodzinny,

Dzieciństwa jasny dom

I dłoń matki, co ścieżki prostuje,

Noś w pamięci

Na przekór trudnym dniom –

– Kiedyś innym ten obraz darujesz.

Zawsze serce,

Otwarte serce miej –

– Tylko przyjaźń się liczy w potrzebie

I gdy przyjdzie

Na bliskich próby dzień,

Nie stój z boku, lecz innym daj siebie.

Świat na tak, świat na tak,

Zmieniaj świat na tak!

Serca nie miej ze skały,

Bądź jak ośmiu wspaniałych!

Świat na tak, świat na tak,

Zmieniaj świat na tak,

W każdym geście i słowie

Pokaż ludziom, że człowiek

Innym szczęście powinien dziś dać!

Ludzie mówią,

Że w życiu tak już jest

I dzień jasny z ponurym się splata,

Więc twój uśmiech

Niech nawet w porze łez

Jak nadzieja niech będzie skrzydlata.

A gdy jeszcze

Potrafisz silnym być,

Kiedy innym potrzeba twej dłoni,

Wtedy powiesz:

Dla świata warto żyć

I za wspólnym marzeniem wciąż gonić!

Świat na tak, świat na tak,

Zmieniaj świat na tak!

Serca nie miej ze skały,

Bądź jak ośmiu wspaniałych!

Świat na tak, świat na tak,

Zmieniaj świat na tak,

W każdym geście i słowie

Pokaż ludziom, że człowiek

Innym szczęście powinien dziś dać!^[1]