W centrum miasta w majowy poranek

Dźwięki marsza ruszyły pochodem,

Jak dziewczyny odświętnie ubrane,

Jak to miasto od wieków wciąż młode.

I dudniło miarowo werblami

I chrypiało w potężnych głośnikach

I poety wielkimi słowami

Spiker rzucał na świat komunikaty:

To idzie młodość – zwycięska, radosna!

To nasza przyszłość i duma i troska!

To idzie młodość ku szczęścia i jutrzence,

Na lepsze jutro złączona w piosence!

Świat przeżywał swe wielkie dramaty,

Wciąż kto inny bił brawa z trybuny,

Tylko spiker – ten sam, co przed laty –

– Pompatycznie natężał swe struny.

W rytmie marsza cytował poetę,

Słowa w pointy wytarte zamykał

I chwytając do krzyku podnietę,

Stary rzucał na świat komunikat:

To idzie młodość – zwycięska, radosna!

To nasza przyszłość i duma i troska!

To idzie młodość ku szczęścia jutrzence,

Na lepsze jutro złączona w piosence!

Centrum miasta, lecz maj jakiś inny

Niespodziewane nam wiatry przyniosły.

Posiwiały coś nasze dziewczyny,

Choć natura aż kipi od wiosny.

Tylko spiker – jak zawsze ze swadą

Słowa w bukiet misterny utyka

I zmylony majową paradą,

Taki rzuca na świat komunikat:

Idzie reforma wielkimi krokami

I wielka szansa się dla nas otwiera!

Złe było wczoraj! Dziś – jutro przed nami!

...E, chyba pora zmienić spikera?!...^[1]