Zmierzch wszedł cicho przez sień –


twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.


Zmierzch, więc – chyba już czas –


twój uśmiech mi zgasł


i smutno jest wokół...


Na zmierzch otworzę cichutko drzwi


i nie zobaczysz, jak ciężko mi,


jak bardzo ciężko mi iść,


gdy zmierzch twą zakrył mi twarz


i nie wiem czy masz 
w oczach żal


czy może – zmierzch?



Jest między nami wiele ciszy


i bardzo mało słów.


Słów więcej boję się usłyszeć –


powiedzieć: „Mów”...


Nie wiem, co się za ciszą kryje –


nie wiem – czy wiedzieć chcesz.


Więc może lepiej niech okryje


słowa i ciszę zmierzch.



Zmierzch wszedł cicho przez sień –


twój profil jak cień


rozpłynął się w mroku.


Zmierzch, więc – chyba już czas –


twój uśmiech mi zgasł


i smutno jest wokół...


Na zmierzch otworzę cichutko drzwi


i nie zobaczysz, jak ciężko mi,


jak bardzo ciężko mi iść,


gdy zmierzch twą zakrył mi twarz


i nie wiem, czy masz


w oczach żal


czy może – zmierzch?^[1]