Wypadłem przez okno i spostrzegłem, że wciąż jeszcze oddycham

pomyślałem o jutrze i strach mnie obleciał

włączam telewizor i chce mi się płakać:

zabijanie, tortury, zniszczenia, okrucieństwa

władcy przemysłu zabijają dla ropy

trucizna w powietrzu, wodzie i ziemi

my wszyscy zmieniamy się w mutantów

oni liczą swoje łupy

Obserwują mnie jak doświadczalnego szczura

testując moją wytrzymałość

sprawdzają ile jeszcze mogę znieść

upokorzenia i bólu

„czasem trudno utrzymać w ryzach strumień życia”

Zmowa powszechna przeciwko rządowi

to pragnienie ciągle żywe

choć przez lata zagłuszane troską

o wodę, pożywienie, dach nad głową

strach, konformizm, lenistwo

kwestia przystosowania, przyzwyczajenia

pełni żaru, który kiedyś się wypali

nie zrozumiana przez innych droga twego życia

Ludziom wydaje się, że wiedzą dokładnie

jak powinno wyglądać nasze życie

tymczasem nikt nie wie jak

powinien przeżyć własne

Chcę usłyszeć twój szept mówiący „kocham”

zanim stanę na krawędzi tego, co nazywamy życiem.^[1]