Żurawiejki 13 Pułku Ułanów Wileńskich

Zgłoszenie do artykułu: Żurawiejki 13 Pułku Ułanów Wileńskich

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Chociaż otok ma różowy,

To jest jednak pułk bojowy.

A trzynasty, ten różowy,

To naprawdę pułk bojowy.

Otok jego jest różowy,

Dawniej był to pułk bojowy.

A trzynasty, choć różowy,

Jednak w boju jest morowy.

Kolor jego jest różowy,

Wielka granda, lecz bojowy.

A trzynasty, ten różowy,

Wielka granda, lecz bojowy.

Wzrok ich dumny, mina pańska,

To trzynastka jest ułańska.

Wzrok sokoli, mina pańska,

To trzynastka jest ułańska.

Zawsze dzielny i bojowy,

To trzynasty pułk różowy.

A trzynasty to zasrańce,

Pod Wilejką gubią lance.

Swoich Grai, Żydów łupi,

Pułk trzynasty nie jest głupi.

A trzynastka Dąbrowskiego,

Bije Żydów, coś strasznego.

A trzynasty to nie głupi,

Swoich grabi, cudzych łupi.

Ukraść kury, uciec w zboże,

Pułk trzynasty tylko może.

Weneryczny i pijański,

To trzynasty pułk ułański.

Na łbie księżyc, wyżej gwiazda,

Sławna to Tatarska Jazda.

Pół Tatarów, pół Polanów,

To trzynasty pułk ułanów.

A kto chłopom gwałci wdowy,

To trzynasty pułk morowy.[1]

Bibliografia

1. 

Żurawiejki, Warszawa, 1989, s. 15, 16.