To był dzień zwariowany dzień mówię wam,

Tak to już przed podróżą jest, bywa tak.

Nagle nie załatwionych spraw setki są,

A tu dzwoni telefon wciąż i drobiazgi lecą z rąk.

To był dzień zwariowany dzień, mówię wam,

Bez tchu wpadłam na peron gdzie pociąg stał.

Lecz gdy tylko zamknęłam drzwi, zdjęłam płaszcz,

Cały przedział się zaczął chwiać, zastukały koła w takt.

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolorowy jak obrazek przyfrunął sen,

Miodem płynął cały kraj i mlekiem

I marzenia można było kupić w sklepie.

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolejkowy pejzaż nagle rozpłynął się,

Z kartek mi zostały widokówki,

Wysyłane ze słonecznych miejsc.

To był sen zwariowany sen, mówię wam,

W szczerym polu nad ranem mój pociąg stał.

Cicho było jak gdyby ktoś zasiał mak,

A gdy nastał odjazdu czas chciałam, żeby chociaż raz:

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolorowy jak obrazek przyfrunął sen,

Miodem płynął cały kraj i mlekiem

I marzenia można było kupić w sklepie.

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolejkowy pejzaż nagle rozpłynął się,

Z kartek mi zostały tylko widokówki,

Wysyłane ze słonecznych miejsc.

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolorowy jak obrazek przyfrunął sen,

Miodem płynął cały kraj i mlekiem

I marzenia można było kupić w sklepie.

Za oknem szara rzeczywistość została gdzieś,

Kolejkowy pejzaż nagle rozpłynął się,

Z kartek mi zostały tylko widokówki,

Wysyłane ze słonecznych miejsc.^[1]