Świat jak kamień idzie na dno,

Więc za późno na savoir vivre.

Nie te czasy – przeżył się bon-ton,

Dobrych manier nie docenia dzisiaj nikt.

Ludzie wolą wszystko lekko brać,

Póki czas – choć raz – grać va banque,

Złym prognozom prosto w nos się śmiać

I zapomnieć o tym, że nadziei brak.

Życie ponad stan

Nieustannie śni się nam!

Życie ponad stan –

– Pełna gala, wielki szpan!

...lecz o świcie budzik budzi nas

i zaczynać trzeba jeszcze raz...

Świt ociera z oczu resztki snu,

Pora wstawać, jeśli zdążyć jeszcze chcesz,

Codzienności trzeba spłacić dług

I brać życie, brać je takie, jakie jest.

Życie ponad stan

Nieustannie śni się nam!

Życie ponad stan –

– Pełna gala, wielki szpan!

...lecz o świcie budzik budzi nas

i zaczynać trzeba jeszcze raz...^[1]