To co za nami

Powraca wspomnieniami

Delikatne jak aksamit.

A my latami

Żyjemy marzeniami

Póki w nas nadziei żar się tli.

Chociaż świat jak fryga się kręci

To my – tylko sobą zajęci

Mamy w pamięci

To co nie wróci już

Co w nas nie zbudzi się znów

Szkoda słów Daremny trud!

Szkoda słów Daremny trud!

Szkoda słów

Lecz wciąż przed nami gdzieś

Coś znowu jawi się

I nadzieją kusi nas

Że może jeszcze raz

Sięgniemy aż do gwiazd

By cofnąć stracony czas!

Stubarwne pióra

I znowu głowa w chmurach

I widzimy się w marmurach

Szkarłat, purpura

Bo taka w nas natura

Chcesz czy nie – tak właśnie z nami jest!

I przed siebie z wiatrem w zawody

Póki świat jest jeszcze wciąż młody!

Nic się nie liczy,

Gdy radość budzi czas,

Gdy serca biją w nas!

Tak to już z nami jest,

Że póki chce się chcieć

Wciąż w nas nadzieja jest na dnie!^[1]