Był to zespół typowo gitarowy, grający w Zakładowym Domu Kultury im. Lenina w latach 1963–1964. Założycielem zespołu był perkusista Wojciech Salamon, a jego następcą na perkusji został multiinstrumentalista i wokalista Janusz Gajec.

Początkowo grupa miała lokum w Myślenicach. Tam odbywały się próby, występy i imprezy z udziałem zespołu. Podczas wakacji (lipiec–sierpień 1964 r.) zespół grał w restauracji „Pod Blachą” w Myślenicach. Potem znaleźli miejsce prób w Zakładowym Domu Kultury Huty im. Lenina w Nowej Hucie. Tam zaczęły się znaczące sukcesy. Zespołowi podczas koncertów towarzyszyli wokaliści estrady Zakładowego Domu Kultury: Larysa Wdzięczkowska, Edward Strojny, Czesław Popielarczyk. Z konkursu wokalistów śpiewała razem z nimi Elżbieta Żakowicz.

Pod koniec istnienia zespół – jako jedyny w Krakowie – stosował efekt pogłosowy do gitary solowej i mikrofonów co znacznie uatrakcyjniało brzmienia instrumentalne. W składzie:

gitara solo – Marek Jamrozy oraz muzyk sesyjny – Zygmunt Zieliński (Bobby)

gitara bas – Mirosław Woźniak

gitara rytm – Leszek Fugiel

perkusja – Janusz Gajec / Wiesław Szenborn oraz muzyk sesyjny – Mieczysław Spyrczyński

kbrd. (Ionica) – muzyk sesyjny Andrzej Zieliński

voc. – Elżbieta Żakowicz / Włodzimierz Gurgul

Zespół istniał do jesieni 1963 r. Potem z zespołu odszedł Janusz Gajec, którego zastąpił Mieczysław Spyrczyński. W tym składzie grał jeszcze kilka miesięcy później uległ rozwiązaniu^[1].