Kompozytor, dyrygent, skrzypek, pianista. Czasem jego nazwisko podawano jako Beigelman. Jego ojciec, Szymon, był muzykiem, trzej bracia grali w orkiestrach. Zaczął grać zawodowo w 1905 r. Po ukończeniu studiów muzycznych w 1912 r., objął posadę dyrygenta w Łodzi. Po 10 latach przeniósł się do Krakowa i został dyrygentem w Operetce Nowości. Z zespołem tym wyjechał w 1926 r. na tournée do Ameryki Południowej i Afryki. Po powrocie objął kierownictwo żydowskiego Teatru Muzycznego Ararat w Łodzi. W tym okresie komponował dla wielu teatrów w Warszawie i Łodzi (m.in. dla łódzkiego Teatru Miejskiego), występował także gościnnie jako dyrygent. Od 1932 r. realizował zamówienia na muzykę rewiową dla Żydowskiego Towarzystwa Dramatycznego w Rzeszowie. Był członkiem Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych, używał niekiedy pseudonimu „Bedew”.

Po wybuchu II wojny światowej trafił do getta łódzkiego. W 1940 r. stworzył orkiestrę symfoniczna, która po raz pierwszy wystąpiła 1 marca 1941 r. w Domu Kultury przy ul. Krawieckiej. W 1942 r. zorganizował 85 koncertów muzyki lekkiej, prowadził ponadto Chór Hazomir. Ostatnia wzmianka o nim pochodzi z czerwca 1942 r., kiedy dyrygował orkiestrą w programie „Rewia nr 3”. Podczas likwidacji getta łódzkiego został wywieziony do obozu w Oświęcimiu i tam zamordowany^[1].