Oficer kawalerii armii rosyjskiej, sztab-rotmistrz Nowo-Rosyjskiego Pułku Dragonów. Na własną prośbę przeniesiony do Legionu Puławskiego. Od maja 1915 r. dowódca 2 szwadronu, następnie Dywizjonu Ułanów Polskich. Oficer 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. W 1920 r. dowódca 13 Pułku Ułanów. Od 18 października 1920 r. na czele pułku w składzie wojsk Litwy Środkowej. Uczestnik zagonów na Szyrwinty (19 październik) i Pozelwę (27–28 październik). Dowódca Wileńskiej Brygady Jazdy, potem Dywizji Jazdy Litwy Środkowej. W styczniu 1921 r. ponownie dowódca 13 Pułku Ułanów, następnie w stanie nieczynnym. Komendant wojskowy miasta Warszawy. Zginął w pojedynku^[1].