Pieśń znana na saletrowych szlakach, wiodących wokół Przylądka Horn do Ameryki Południowej, gdzie śpiewano ją głównie jako szantę kabestanową i pompową. Śpiewano ją także przy załadunku kawy w portach brazylijskich w poł. XIX w. Żegluga na pokładzie „Campanéro” na pewno nie była wycieczką do egzotycznych portów. Fatalny stan techniczny statku, pijany kapitan, oficerowie o skłonnościach sadystycznych i załoga składająca się z przypadkowo zebranych, mocno podejrzanych osobników – to swego rodzaju norma^[1].