Chór męski, założony w 1906 r. przez Wacława Lachmana, w latach 1906–1958 kierownika artystycznego zespołu i dyrygenta. Początkowo działał przy stowarzyszeniu muzyczno-kulturalnym „Orpheon”. Po I wojnie światowej został zatwierdzony statut „Harfy”, a chór otrzymał stały lokal w siedzibie Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, mieszczącego się w Filharmonii Warszawskiej. W dwudziestoleciu międzywojennym chór zdobywał liczne nagrody na międzynarodowych konkursach muzycznych, np. w 1923 r. pierwszą nagrodę na konkursie w Amsterdamie, zaś w 1925 r. trzecią nagrodę w Haarlem.

Na początku lat trzydziestych dokonał nagrań w „Syrenie Record” (były to m.in. kolędy, pieśni kościelne, fragmenty mszy świętej). Podczas okupacji hitlerowskiej występował w warszawskich kościołach. Pierwszy koncert po zakończeniu działań wojennych odbył się w Warszawie 18 marca 1945 r. w studiu Polskiego Radia przy ul. Targowej. Po II wojnie światowej chór odbył liczne tournée zagraniczne, koncertował też w całym kraju. Obecnie zespół liczy 100 członków; oprócz chóru męskiego działa chór żeński oraz kameralny-mieszany^[1].