Piosenkarz i humorysta. Debiutował w kabarecie Kabaret_artysyczno-literacki_Momus w 1909 r., zaangażowany przez Arnolda Szyfmana. Po I wojnie światowej występował w kabaretach: „Argus”, „Czarny Kot”, „Sfinks”. W latach 1923–1925 odbył tournée po Stanach Zjednoczonych^[1]. W sezonie 1925/1926 występował w restauracji „Teatralna” w Łodzi^[2]. Od 1928 r. występował w warszawskim kinoteatrze „Kometa”, następnie od 1930 r. w teatrze „Mignon”, zaś w latach 1930–1931 w „Wesołym Wieczorze”. W 1939 r. zagrał w filmie O czym się nie mówi.

Po II wojnie światowej występował m.in. w teatrze „Syrena”, ponadto brał udział w imprezach „Artos-u”. Był artystą niezwykle popularnym i lubianym, wysoko cenionym przez ludzi teatru, m.in. Arnold Szyfman nazwał go artystą ludowym w pięknym tego słowa znaczeniu, zaś Kazimierz Rudzki estradystą czystej krwi. Doskonale grał na ustnych harmonijkach, stworzył na estradzie typ warszawskiego andrusa, należał do ulubieńców publiczności warszawskiej przed I wojną światową^[1].