Pianista, harmonista, dyrygent, kompozytor, aranżer. Jego rodzina była pochodzenia niemieckiego^[2]. Wrócił z niemieckiego konserwatorium muzycznego do Polski na początku lat dwudziestych wraz z bratem muzykiem – został zaangażowany w Berlinie przez Zygmunta Karasińskiego do jego orkiestry (1922 r.). W Warszawie występował w orkiestrze Karasińskiego najpierw w kawiarni „Ziemiańskiej”, potem w dancingu „Oaza” (grał na trąbce, klarnecie i skrzypcach). Dzięki współpracy z Karasińskim uznawany jest za jednego z pionierów jazzu w Polsce.

Po opuszczeniu orkiestry Karasińskiego stworzył i prowadził własny zespół w kawiarni Loursa w Hotelu Europejskim. Później prowadził zespół harmonistów, który grał w teatrach rewiowych, np. w 1932 r. w „Wesołym Teatrze”.

Dla „Syreny Record” dokonał ze swym zespołem bardzo wielu nagrań muzyki ludowej. Gościnnie występował z własną orkiestrą w różnych miastach, m.in. w latach 1934–1935 w kawiarni „Roma” w Łodzi^[1].

Pochowany prawdopodobnie w Warszawie^[2].