Kompozytor, aranżer, dyrygent. W wieku 16 lat rozpoczął studia w Neues Wiener Konserwatorium, następnie uczył się w Akademie für Musik und Darstellende Kunst w Berlinie. Był uczniem wybitnych muzyków: Albana Berga i Arnolda Schönberga.

Po powrocie do kraju objął stanowisko kierownika muzycznego i dyrygenta orkiestry w wytwórni płyt gramofonowych „Odeon” w Warszawie; w firmie tej pracował do wybuchu II wojny światowej. Współtworzył jedną z pierwszych orkiestr jazzowych w Polsce – słynną krakowską orkiestrę studencką Szał.

We wrześniu 1939 r. znalazł się we Lwowie i do czerwca 1941 r. był dyrektorem Filharmonii Lwowskiej. Po II wojnie światowej działał w Krakowie – od 1947 r. kierował orkiestrą symfoniczną w tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia, zorganizował także Chór Polskiego Radia. Zespoły te prowadził aż do śmierci. W pierwszych latach powojennych pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Muzycznego w Krakowie oraz Filharmonii Krakowskiej^[1].