Aktor, śpiewak i kompozytor, zbieracz i popularyzator folkloru warszawskiego, z zawodu elektromonter. Dzieciństwo i młodość spędził na Czerniakowie, gdzie poznał uliczny folklor stolicy, który stał się podstawą jego repertuaru, wykonywanego z towarzyszeniem bandża i gitary. W latach 1940–1945 był więźniem obozów koncentracyjnych w Dachau i Mauthausen-Gusen.

W 1945 r. wrócił do Warszawy. Pracował zawodowo w służbie zdrowia i występował publicznie prezentując uliczne ballady z Czerniakowa, Powiśla, Woli i Rybaków. Dokonał licznych nagrań radiowych. Brał udział w realizacjach TV programów na żywo oraz Warszawa da się lubić zarejestrowanego na telerecordingu.

Swoje losy przedwojenne opisał w powieści autobiograficznej pt. Boso, ale w ostrogach, na kanwie której powstał musical pod tym samym tytułem (libr. Ryszard Pietruski, Krystyna Wodnicka, muz. Jan Tomaszewski), wystawiony w 1971 r. przez stołeczny teatr Komedia (realizacja telewizyjna w 1979 r., reż. Zbigniew Czeski). Jest bohaterem filmu Grzesiuk. Chłopak z ferajny (reż. Mateusz Szlachtycz), hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 18 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego), autorem wspomnień Pięć lat kacetu i Na marginesie życia. Piosenki z jego repertuaru znalazły się na CD Luksus, wydanym w 1995 r. przez Pomaton EMI nagranym przez zespół Szwagierkolaska^[1].